28 januari 2004 -- Ook zonder medewerking verdachte is tbs mogelijk
Psychiaters en psychologen kunnen niet weten hoe de toestand van een
verdachte was op het moment dat een delict gepleegd werd als zij er
niet bij waren (en zelfs waren zij er wel bij, dan nog konden ze het
niet zeker zijn). Zij kunnen ook niet weten hoe iemand zich in de
toekomst zal gedragen. Dergelijk koffiedik kijken valt nooit
wetenschappelijk vast te stellen.
TBS is niet beter dan een “lange gevangenisstraf”. Voor de veroordeelde
zelf schuilt er het gevaar in dat naast zijn vrijheidsberoving, hij ook
beroofd wordt van zijn geestelijke een lichamelijke gezondheid.
Psychofarmaca zijn namelijk uitermate schadelijk voor lichaam en geest.
Voor de maatschappij schuilt het gevaar dat de veroordeelde door de
psychiaters toegestaan wordt terug te keren naar de maatschappij.
Begrijpelijk genoeg zal zijn eerste daad mogelijk zijn te trachten zich
te bevrijden van de dwangmedicatie die hem chemisch onderdrukt. Helaas
is het zo dat deze middelen bij onttrekking leiden tot gewelddadig
gedrag, zelfs bij mensen die voordien nooit gewelddadig waren.
Een lange gevangenisstraf voor verkrachters en moordenaars is voor
iedereen beter dan TBS, behalve voor de mensen die hun inkomen en
maatschappelijke status aan TBS verdienen, en mensen die graag voor de
gek worden gehouden dat psychiaters dingen kunnen die zij niet kunnen.
Terug naar Index Actualia