Instemmend refereert psychiater Remmers van Veldhuizen aan wetgeving in Schotland, Canada en Australië die het opnemen van “verloederde” mensen makkelijk maakt en hen het recht ontneemt medicatie te weigeren. Van Veldhuizen vertelt er niet bij hoe schadelijk deze praktijken zijn voor de opgenomenen en hoe regelmatig deze dwang wordt ingezet bij familieconflicten. Het wereldwijde verzet van slachteroffers en tegenstanders van de psychiatrie is groot maar valt in het niet tegenover de farmaceutische lobby.
Verloedering kan bestreden worden met bed, bad en brood, niet “medicatie.” De “medicatie” dient alleen om deze mensen suf en onmachtig te houden, en om de financiering via de AWBZ te rechtvaardigen. Non-medische opvanghuizen gefinancierd door een bron buiten de gezondheidszorg zouden goedkoper zijn en niet in strijd met de mensenrechten.