Zorgmijders die het straatbeeld ontsieren, wat doen we eraan? Met een
BOPZ-maatregel (dwangopname) opsluiten, heeft de politiek besloten. De
mensenrechten worden hiervoor opzij geschoven. We sussen ons geweten
met de fictie dat het voor hun eigen welzijn is.
Er is één probleempje. Dit zal uiteindelijk leiden tot
meer, niet minder, zwervers. Het feit is dat door de laatste twee
eeuwen heen, hoe meer macht en geld er in de psychiatrie werd
geïnvesteerd, hoe meer verwarde mensen er kwamen. Er is dus alle
reden om een oplossing voor z.g. zorgmijders buiten de psychiatrie te
zoeken.
Zorgmijders bestaan eigenlijk niet. Deze mensen willen niet liever
dan
passende zorg. Niet zij mijden, maar zij worden gemeden. Opvanghuizen
voor daklozen zijn tegenwoordig mini-psychiatrische inrichtingen, die
eisen stellen aan hun bewoners waar deze groep niet kán aan
voldoen. Inrichtingpsychiaters willen deze mensen niet in hun
instellingen. Crisisdienstpsychiaters, daarentegen, beroepen zich op de
BOPZ, omdat dit het enig instrument is om zorg van hulpverleners af te
dwingen. Dit leidt er weer toe dat inrichtingpsychiaters zich
verschuilen achter de criteria van de BOPZ om hen te weigeren.
Veel zoden aan de dijk zal het opvoeren van de BOPZ niet zetten.
Inrichtingpsychiaters zullen enkel méér vindingrijk
worden in het weigeren van deze mensen, waarvan ze weten dat ze hen
toch niet kunnen helpen. De zwervers die wél met dwang opgenomen
worden zullen meteen met het aflopen van de rechtelijke machtiging weer
op straat staan, meer ontwricht en verward dan ooit.
Wat is dan de oplossing?
Wij stellen voor: Richt non-medische Bed, Bad en Brood- (BBB-)huizen
op. Hier kunnen verwarde en/of verslaafde daklozen ongemoeid tot in
lengte van dagen wonen. Beveiligingspersoneel houdt toezicht op de orde
in en om het huis. Dwang is er niet bij nodig, want zwervers willen
niet liever dan bed, bad en brood. Twijfelachtige juridische
constructies zijn dus ook niet nodig. Zonder artsen, verpleegkundigen,
maatschappelijke werkers, case managers, teamleiders, enz. zullen de
bewoners niet mijden of gemeden worden.
Bovendien zullen de kosten van deze BBB-huizen een fractie zijn van een
dwangopname. Wist u dat één dag dwangopname meer kost dan
een kamer in het Amstelhotel? Een zwerver is met minder luxe tevreden!
Wij zien de organisatorische problemen niet over het hoofd:
a. Verslaafden van hun verslavingen
afhelpen is niet reëel. Verslaafden moeten scoren. De opiumwet
maakt dit moeilijk, en drijft de prijs van de middelen omhoog. Voor
maximale nut dient er dus mét BBB-huisen een mogelijkheid voor
veilig scoren te komen.
b. De AWBZ betaalt niet. Jammer dat de
maatschappij bereid is om tien keer zoveel als nodig is te betalen voor
de schijn van geneeskunde.
c. Er zal aanvankelijk veel verzet zijn
tegen de komst van BBB-huizen wegens het NIMBY effect. Doch het succes
van het eerste BBB-huis zal ongetwijfeld enthousiast doen volgen.
Wij hopen dat u zich zult inzetten voor een echt effectieve en
menswaardige oplossing van het zwerversprobleem, namelijk BBB-huizen.