Isoleren is inderdaad mensonterend en traumatisch.
Dat een “rustgevende”
prik beter zou zijn valt te betwijfelen. De separeercel heeft een deur
die ooit
weer open gezet kan worden, maar de schade aan het centrale
zenuwstelsel van “rustgevende”
prikken wordt snel onomkeerbaar. In de praktijk in Nederland krijgen
mensen
allebei tegelijk: én isoleercel, én dwangmedicatie. Dat
het niet mag is voor de
medewerkers van de instelling geen belemmering. Wie met dwang is
opgenomen kan zich niet verdedigen.