13 december 2004 -- Jongeren behandelen is voor 90 procent opvoeden

Met de heer Bouwsma, directeur van jeugdinrichting Den Hey-Acker, zijn wij het eens dat het verschil tussen “criminele” en “niet-criminele” jongeren enkel de route is waarlangs zij tot de inrichting zijn veroordeeld. Ook kunnen wij ons vinden in de stelling dat “behandelen” is voor 90% opvoeden, alhoewel we er pijnlijk van bewust zijn dat opvoeding niet bij iedere jongere evengoed aanslaat. We vragen ons overigens af waaruit die andere 10% bestaat? En waarom, zo blijkt uit de documentaires over het onderwerp op TV, slikken de meeste, zo niet alle jongeren in jeugdinrichtingen “medicatie” (psychofarmaca)?

Alle psychofarmaca, zonder uitzondering, zijn narcotica, verdovende middelen. Zoals het verschil tussen “criminele” en “niet-criminele” jongeren enkel de veroordeling van de rechter is, zo is het verschil tussen illegale narcotica en narcotica die voorgeschreven worden door artsen enkel de juridische status.

Narcotica, inclusief psychofarmaca, zijn stoffen die (soms) tijdelijk door hun versuffende werking lijken te kalmeren, maar ook averechts werken. Op de lange duur richten zij onomkeerbare schade aan het centrale zenuwstelsel, waardoor deze jongeren minder, niet meer, instaat worden gesteld zich aan te passen aan de eisen van de maatschappij.

Het is jammer dat jeugdinrichtingen bezwijken voor de medische-farmaceutische propaganda, en de pillen niet buiten de deur houden zoals ze vermoedelijk ook illegale narcotica buiten de deur houden.